Archiwum | Październik, 2011

KING ARTHUR

31 paź

Pisałem wam już, że kiedy ludność Wysp Brytyjskich nauczyła się wykuwać broń i narzędzia z brązu, centrum ich władzy znajdowało się w okolicach Tamizy. Ludzie ci mieli charakterystyczny zwyczaj religijny, mówiący że po każdej wygranej walce, wojownik powinien, w podzięce dla bogów, wrzucić swój miecz do jakiegoś zbiornika wodnego. Tylko po co o tym pisze skoro tytuł tego postu to Król Artur? Ano dlatego, że najprawdopodobniej od tego zwyczaju pochodzi fragment legendy o Arturze, dotyczący jego miecza – Excallibura.

A jak wygląda ta legenda w całości? Posłuchajcie.

Legenda o Arturze dzieje się w krainie magii, bohaterów i nieustannej walki dobra ze złem. To także świat honoru i wielkich namiętności. W tych właśnie realiach żył potężny król Uther Pendragon. Król zakochał się w pięknej Igraine. I ich życie toczyłoby się jak w bajce, gdyby nie okazało się, że jego wybranka jest już małżonką Diuka Kornwalii (the Duke of Cornwall ) – Gerloisa. Jednak Uther nie dawał za wygrana. Jego miłość do Igraine była tak wielka, że postanowił poprosić o pomoc wielkiego czarnoksiężnika Merlina. Rzucił on na Uthera zaklęcie, sprawiające że wyglądał dokładnie tak jak Gerlois. Korzystając z okazji, że ten brał akurat udział w kampanii wojskowej, Uther wślizgnął się do Tintagel - zamku Diuka. Udało mu się dotrzeć do komnat swojej ukochanej i spędzić z nią upojna noc. Następnego poranka do zamku dotarła straszna wiadomość – Gerlois zginał na polu bitwy. Nie czekając długo, Uther wziął swoja wybrankę za żonę, wyprawiając huczne i bogate wesele. Kilka miesięcy po ślubie Igraine urodziła zdrowego i silnego syna. Jednak fakt, że narodziny dziecka miały miejsce tak wcześnie po uroczystościach weselnych, sprawił, że arystokraci zaczęli być podejrzliwi w stosunku do nowego króla. Uther w obawie o życie swojego syna nie miał wyboru – musiał oddać go pod opiekę swemu zaufanemu przyjacielowi, Merlinowi. Młody książę dorastał nie znając swojego pochodzenia ani przeznaczenia.

Przez wiele lat Uther udanie rządził krajem, jednak zmarł nie zostawiając po sobie następcy tronu. Magnaci z królestwa za wszelka cenę chcieli przejąć władzę, a królestwo zaczęło pogrążać się w chaosie i popadać w ruinę. By temu zapobiec, Arcybiskup Londynu (the Archbishop of London) zarządził, by wszyscy deklarujący swoje prawo do tronu, przybyli na msze do Katedry Westminsterskiej (Westminster Abbey). Po skończonym nabożeństwie pretendenci zobaczyli wielki kamień, w który wbity był przepiękny miecz. Każdy uznał to za znak od Boga i wskazówkę, że tylko prawowity następca tronu będzie w stanie wyjąc oręż z kamiennej pułapki. Wielu próbowało, jednak nikomu się to nie udało. W końcu przyszła kolej Artura, który także brał udział w mszy. Ku zdziwieniu wszystkich, młody i nieznany chłopak wyjął miecz z kamienia bez najmniejszego wysiłku. Szmer zdziwienia przebiegł po zebranych. Wielu z arystokratów odmówiło uznania młodego chłopaka ich królem. Merlin, który przewodził zgromadzeniu zdecydował się ujawnić prawdziwa tożsamość Artura. Nie wszyscy uwierzyli w słowa czarnoksiężnika, jednak odwaga (bravery), mądrość (wisdom) i sprawiedliwość (fairness) Artura przekonały ich, że to właśnie on jest następcą tronu. Jako Artur Pendragon zasiadł na tronie Anglii.

Artur, dzięki wsparciu Merlina, zdołał zaprowadzić pokój w swoim królestwie. Na stolice państwa wybrał piękny i potężny zamek Camelot. Artur był honorowym i sprawiedliwym władcą. Wprowadził on zasadę równości (equality) wszystkich obywateli, czego doskonałym symbolem jest Okrągły Stół (the Round Table). Stół został stworzony przez Merlina, a jego kształt oznaczał, że wszyscy siedzący przy nim mieli równe prawa. Liczba rycerzy, którzy mieli prawo zasiąść przy stole wacha się w różnych wersjach legendy, jednak wszystkie podają, że każdy z nich wyróżniał się męstwem i umiejętnościami w walce. Według legendy stół ten znajduje się obecnie w mieście Winchester i jest ogólnie dostępny zwiedzającym. (http://www3.hants.gov.uk/greathall/roundtable.htm).

Rycerze Okrągłego Stołu przeżywali wiele niesamowitych przygód, jednak najważniejszym zadaniem jakie przed sobą postawili, było odnalezienie Świętego Graala (Holy Grail). Święty Graal to kielich Jezusa, z którego pił w trakcie Ostatniej Wieczerzy, a do którego została później zebrana jego krew gdy Ten umierał na krzyżu. Podobno każdy, kto napiłby się z tego naczynia stałby się nieśmiertelnym. Według legend arturiańskich kielich ten był przechowywany przez rodzinę rycerza Fisher Kinga - najstarszego strażnika Graala. Jego potomek Percival, który był jednym z rycerzy Okrągłego Stołu, musiał odbyć daleką i niebezpieczną podróż, udowadniającą, że jest on godzien tak wielkiego zaszczytu jakim była opieka nad kielichem. O pozostałych mitach związanych z rycerzami opowiem wam innym razem:)

Legenda o Królu Arturze ma tez swoją ciemną stronę. Otóż młody Artur, zanim jeszcze poznał swoja prawdziwa tożsamość, dopuścił się kazirodztwa (incest) ze swoją siostrą. Rzuciło to klątwę na całe jego dalsze życie. Artur wiedział, że popełnił jeden z najcięższych grzechów i pomimo faktu iż zrobił to nieświadomie, czekał na dzień, kiedy Bóg ukaże go za to. Owocem tej jednej nocy był syn – Mordred, który później miał przyczynić się do upadku Artura. Jednak nie był on jedynym zmartwieniem króla.

Ku rozpaczy Artura, jego najbardziej zaufany rycerz i przyjaciel – Lancelot - zakochał się w żonie Artura, królowej Guinevere. Artur musiał opuścić Camelot by odeprzeć atak Rzymian na swoje królestwo, a kompletnie nie ufając Lancelotowi, przekazał władze w ręce Mordreda. Przypieczętował przez to swój los. Gdy tylko Artur wyjechał z zamku, Mordred ogłosił się królem i zmusił Guinevere by za niego wyszła. Po powrocie, Artur musiał stawić czoło Mordredowi i stanąć z nim do walki. miało to miejsce pod miejscowością Camlann. Artur pokonał swego syna, jednak ten umierając zadał ostatni śmiertelny cios swemu ojcu. Niektóre wersje tej legendy mówią, że tuż przed tym, jak Artur wyzionął ducha, został on zabrany przez swoją przyrodnią siostrę Morganę na magiczną wyspę Avalon, gdzie śmierć nie sięga. Podobno czeka tam do dnia dzisiejszego, gotów przybyć, gdyby tylko Królestwo Brytyjskie było zagrożone.

Chociaż to tylko mit i z historią ma niewiele wspólnego, opowieść o  Arturze inspiruje kolejne pokolenia, co możemy zobaczyć w filmie, muzyce czy książkach. A poza tym, kto z nas nie chciałby zostać rycerzem, czy przeżyć tak romantyczna miłość?:) cheers.

QUESTIONS:

  1.  What were the names of Arthur’s parents?
  2. How was Arthur’s sword called?
  3. Where was the sword put after Arthur’s father death?
  4. How was Arthur’s wizard and friend called?
  5. Which piece of furniture symbolises equality among people?
  6. In which castle did Arthur live?
  7. What did the Knights of the Round Table search for?
  8. What was Arthur’s wife called?
  9. Who was his best knight?
  10. How was his son called?
  11. Where did Arthur go after dead?

BRITAIN’S PREHISTORY

29 paź

Początki pierwszego osadnictwa w Wielkiej Brytanii sięgają 250000 roku przed naszą erą (BC – Before Christ). Nie ma z tego okresu jakiś spektakularnych budowli czy dzieł sztuki a jedynie narzędzia wykonane z krzemienia (flint). Ludzie mieszkający na Wyspach w tamtym czasie nie mieli łatwego życia w związku z powoli postępującym zlodowaceniem.

Dopiero około roku 50000 BC na teren Wielkiej Brytanii dotarła ludność uważana za przodków Brytyjczyków. Byli do nich bardzo podobni, a różniło ich jedynie to ze najczęściej mieli nie więcej niż 160 cm wzrostu i rzadko kiedy żyli dłużej niż 30 lat. Zajmowali się głownie polowaniami, łowieniem ryb i zbieractwem. Nie prowadzili też osiadłego trybu życia, a raczej podążali za stadami jeleni, które zapewniały im wyżywienie. Można więc nazywać ich nomadami.

Około 5000 BC Wielka Brytania stała się wyspą i to gęsto zarośniętą lasem. Można pomyśleć, że ludziom powinno się już żyć lepiej, jednak było zupełnie odwrotnie, ponieważ ocieplający się klimat sprawił, że jelenie i inne zwierzęta na które polowali, zaczęły przemieszczać się na chłodniejsze tereny.

Następna grupa ludzi przybyła na Wyspy około roku 3000 BC. Przypłynęli w małych, okrągłych, drewnianych łódkach pokrytych zwierzęcymi skórami. W każdej łódce przypłynęło po dwóch przedstawicieli ludności neolitycznej (Neolitic Peolple). Przybyli prawdopodobnie z Półwyspu Iberyjskiego lub nawet z Północnej Afryki. Hodowali zwierzęta, uprawiali ziemię, a nawet zajmowali się ceramiką, co na tamte czasy było nowością. Znani są także ze swoich wielkich budowli. Początkowo były to tylko ogromne miejsca pochówku (barrows), zbudowane z ziemi i kamienia. Później zaczęli tworzyć ogromne kręgi (henges) z kamienia oraz drewniane budowle otoczone rowami ziemnymi. Najprawdopodobniej były to centra religijnej, politycznej i ekonomicznej władzy. Jednym z najbardziej znanych tego typu kręgów było i jest Stonehenge, ale o nim zupełnie innym razem.

W końcu około 2400 BC  na Wyspach pojawili się nowi ludzie zwani Beaker’ people (kultura pucharów dzwonowatych). To oni jako pierwsi chowali zmarłych w indywidualnych grobach. Przywieźli także nowy rodzaj zboża, który wcześniej znany był jedynie na kontynencie – jęczmień (barley). Byli też znacznie bardziej rozwinięci pod względem technologicznym, ponieważ posiedli umiejętność wytwarzania narzędzi z brązu. Wiele z nich zostało znalezionych w dolinie Tamizy (Thames), co wskazuje na to, że centrum władzy znajdowało się właśnie w tym regionie.

Myślę, że na początek wam wystarczy:) Później historia robi się jeszcze ciekawsza. Mam nadzieję że będziecie tu zaglądali:) cheers.

QUESTIONS:

  1. What does BC mean?
  2. When do first evidence of settlers on the British Isles come from?
  3. From what were the first tools made?
  4. How did the people who come in 50000 BC look like?
  5. When did Neolothic people come?
  6. Where did they come from?
  7. What two structures did they build?
  8.  Who came to Britain in 2400 BC?
  9. What plant did they bring?
  10. Which metal did they use to make tools?
  11. Where was the centre of their power?

Royal Women To Get Eqal Rights

29 paź

Wczorajsza data 28.10.2011, musi zostać zapamiętana przez każdego interesującego się Wielka Brytania, jej kultura i historia. Spytacie, a cóż takiego niby się stało skoro w telewizji o tym nie mówiono, w gazetach nie piszą i ogólnie cisza medialna? Otóż Premier (Prime Minister, PM) Zjednoczonego Królestwa (the United Kingdom, UK) David Cameron ogłosił, że następują zmiany, jeśli chodzi o prawa dotyczące sukcesji do tronu. Do tej pory pierwszeństwo do tronu miał zawsze potomek płci męskiej i nie ważne było, czy urodził się jako pierwszy, czy też miał starsza siostrę.

W tym momencie, zarówno synowie jak i córki monarchów będą mieli równe prawo do tronu, a będzie o tym decydowała tylko i wyłącznie kolejność urodzenia. W praktyce oznacza to tyle, że jeśli aktualnym następcom do tronu, Williamowi i Kate (Duch and Duches of Cambridge), jako pierwsza urodzi się córka, to ona w przyszłości będzie królowa.

Nastąpi tez kolejna ważna zmiana. Od wczoraj król, czy też królowa ma pełne prawo by związać się z kimś wyznającym wiarę chrześcijańska (Roman Catcholic). Do tej pory, zgodnie z prawem z 1772 roku (the Royal Marriages Act), monarcha nie mógł brać ślubu z osobą wiary chrześcijańskiej, przez co była to jedyna religia otwarcie dyskryminowana na dworze królewskim.

David Cameron skomentował to w następujący sposób: „(…) nasze prawa dotyczące sukcesji do tronu nie pasują do nowoczesnego świata i nowoczesnych krajów, którym przecież jesteśmy.”

Więcej o prawach i kontekście historycznym tych zmian wkrótce. cheers

Obserwuj

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.