Kingship During the Early Middle Ages

3 Sty

Wilhelm Zdobywca był wyjątkowym władcą, ponieważ podlegały mu zarówno Normandia we Francji, jak i Anglia. Były to jego prywatne własności i nie miało dla niego znaczenia, że jego poddani pochodzili z różnych narodów. Jednak istniała między nimi znacząca różnica. Jako władca Normandii Wilhelm musiał uznawać zwierzchnictwo Króla Francji. Z kolei jako władca Anglii był najwyższym autorytetem.

Kiedy Wilhelm Zdobywca umiera w 1087 roku zostawił Normandię swojemu starszemu synowi Robertowi (Robert II Krótkoudy). Anglię natomiast przekazał swemu drugiemu synowi Wilhelmowi Rufusowi (William Rufus). Rufus to łacińskie określenie rudych włosów. Kiedy Robert wyjechał na krucjatę do Ziemi Świętej, przekazał Anglię swojemu bratu Wilhelmowi II Rufusowi.

 

Wilhelm II Rudy (Rufus) miał pecha ponieważ w roku 1100 zginął w wypadku w trakcie polowania, gdzie został trafiony strzałą. Nie miał potomka więc nikt nie mógł odziedziczyć tronu. W czasie jego śmierci, jego brat Robert, wracał właśnie z Ziemi Świętej. Jednak miał pecha. W planach przeszkodził mu jego najmłodszy brat, Henryk (Henry I). Henryk wiedział, że musi działać szybko. Pojechał do Winchesteru, gdzie przejął skarbiec królewski, a następnie do Westminster, gdzie koronował się na króla.

Robertowi nie spodobał się ten fakt, postanowił więc zorganizować armię. Jednak zajęło mu to ponad rok. Arystokraci musieli zdecydować: Henryk lub Robert. Ostatecznie wybrali Henryka. Normandia należała ciągle do Roberta. Jednak Henryk nie spoczął na laurach. W 1106 najechał Normandię i odbił ją z rąk swego brata.

Henryk I resztę swojego życia spędził na walce o tron dla siebie i dla swojego potomka i o utrzymanie Normandi, o którą walczyli francuscy arystokraci. Jego jedyny syn zginął nieszczęśliwie w 1120 roku ginąc na morzu.

Przez kolejne 15 lat Henryk starał się o następnego potomka, jednak ostatecznie zaakceptował swoją córkę Matyldę, jako następczynię tronu. Aby wzmocnić jej pozycję, wydał ją za bogatego arystokratę francuskiego, Geoffrey Plantagenet. Był on władcą bogatego obszaru Anjou. Było to więc małżeństwo typowo nastawione na zysk. I wszystko układałoby się świetnie, gdyby kilka dni przed śmiercią Henryk nie pokłócił się z mężem swojej córki. Spowodowało to, że sprawa sukcesji do tronu pozostawała otwarta.

Oprócz Matyldy, kandydatem do tronu był bratanek Henryka, Stefan de Blois (Stephen de Blois). Jako, że miał do Anglii bliżej niż Matylda, pierwszy zgłosił się po koronę. I podobnie jak Henryk wcześniej, arystokraci poparli pierwszą osobę, która się zgłosiła, czyli właśnie Stefana. Stefan znany był ze swoich zdolności militarnych, jednak niczego poza tym. Kroniki mówią o nim, że posiadał znakomite zdolności militarne, jednak był idiotą.

Matylda nie dała za wygraną. Cztery lata później zaatakowała Anglię. Jej walka ze Stefanem doprowadziła do wojny domowej. Żadna ze stron nie uzyskała znaczącej przewagi. Dopiero w roku 1153 roku dwójka pretendentów doszła do porozumienia. Matylda zgodziła się by Stefan pozostał na tronie, jednak pod warunkiem, że jego następcą będzie jej syn – Henryk.

Stefan umarł następnego roku, i Anglia w końcu miała króla, który był akceptowany przez wszystkich. Jednak, zanim cały kraj doszedł do siebie po wojnie domowej, minęło kilkanaście lat.

Henryk II (Henryk II Plantagenet lub Andegaweński) był niekwestionowanym królem zarówno Anglii jak i Normandii. Zniszczył wiele zamków, które wybudowali bez zezwolenia arystokraci. Zrobił to by zmusić ich do poddaństwa. Henryk II był wyjątkowym królem, ponieważ władał ziemią o powierzchni znacznie większej niż jakikolwiek król przed nim. Po ojcu władał ziemią Anjou. Po ślubie z Eleonorą Akwitańską, dodał do swego królestwa ziemię jej ojca. Do tego dochodzi Anglia i Normandia.

Anglia zapewniała Henrykowi II znaczne dochody, jednak centrum jego królestwa było Anjou. Chociaż Henryk II uznawał króla Francji, za władcę swoich ziem na kontynencie, w rzeczywistości posiadał znacznie większe tereny niż on.

Henryk II miał dwóch synów: Ryszarda, zwanego Lwie (Richard I Lionheart) serce, i Jana (John the Lackland), zwanego Bez Ziemi. Kiedy zaczął kłócić się o panowanie ze swoją żoną, synowie stanęli po stronie Eleonory. Henryk II zmarł pokonany przez swoich dwóch synów, i de facto, przez króla Francji, którego ci dwaj uważali za swego władcę.

Królem został Ryszard. Zawsze był on uważany za jednego z najpopularniejszych królów w historii Anglii, chociaż w rzeczywistości spędził w niej niewielu czasu. Ryszard był znakomitym żołnierzem. Odbył krucjatę to Ziemi Świętej.

Jednak pomimo wielkiej sławy jaką tam zdobył, dorobił się też kilku wrogów. Jednym z nich był hrabia Austrii. Kiedy Ryszard wracał z Jerozolimy, hrabia porwał Ryszarda i zażądał za niego okupu. Anglii zajęło ponad dwa lata, by zebrać odpowiednią sumę pieniędzy. Wkrótce po tym,  1199, został zabity we Francji. W sumie, spędził w swoim królestwie niecałe 5 lat.

Po jego śmierci, królestwo przejął jego brat Jan. Nie był on dobrym władcą. Naraził się wszystkim najważniejszym w państwie, czyli arystokratom, handlowcom i Kościołowi. Jan był bardzo niepopularny, ponieważ był chciwą osobą. Chciał zagarnąć jak najwięcej ziemi i pieniędzy dla siebie. Jan zwiększył podatki, kwoty, które musieli płacić lordowie za swoje śluby i przejęcie ziemi po swych ojcach. Opodatkowanie dotknęło również i Kościół.

W 1204 jego popularność jeszcze spadła. Król francuski najechał Normandię i wielu arystokratów angielskich, straciło swoje ziemie we Francji. Jan pobierał podatek od arystokratów, jednak nie wypełniał swoich obowiązków, związanych z obroną poddanych.

W 1209 Jan chciał wpłynąć na Papieża w wyborze Arcybiskupa Canterbury (Archbishop of Canterbury). Papież wiedział, że Jan nie ma żadnych kart przetargowych, zagroził więc Janowi, że jeśli się nie wycofa, będzie on zmuszony do interwencji. W czasie, gdy większość ludzi sądziła, że bez Kościoła trafią do piekła, Jan musiał dać za wygraną.

W 1215 Jan chciał odbić Normandię. Poprosił więc swoich arystokratów o pomoc. Ci jednak już mu nie wierzyli. Pomaszerowali na Londyn, gdzie przyłączyli się do nich handlowcy. Jan nie miał wyboru i w miejscowości Runnymede musiał podpisać porozumienie, które na zawsze zmieniło stosunki między arystokratami a królem. Porozumieniem tym była Magna Carta, zwana też the Great Charter.

QUESTIONS:

  1. What two areas did William the Conqueror control?
  2. Who became the king after William’s Heath?
  3. What was William II’s Nickname?
  4. Which land did Robert rule?
  5. Who became the king when William II die?
  6. When did Henry I invade Normandy?
  7. How was Henry’s child called?
  8. Who did Matilda marry?
  9. Who were the two heirs to the throne when Henry I died?
  10. When did Matilda and Stephen stop lighting?
  11. What were the terms of 1153 agreement?
  12. What land did Henry II rule?
  13. Who did Henry II marry?
  14. How were Richard II’s sons called?
  15. What was the nickname of Richard?
  16. Why was John unpopular?
  17. Why in 1209 John quarrelled with the Pope?
  18. What agreement was signed in 1215?
  19. Where was it signed?

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: