The Poor in Revolt in 14th century./Rewolucja Chłopów w XIV wieku.

6 Paźdź

Zaskakujący jest fakt, że ludność angielska nigdy nie zbuntowała się przeciw rządom Edwarda III. Był on bowiem niezwykle kosztownym królem, biorąc pod uwagę czasy w których żył, czyli epidemie i głód. W trakcie trwania Czarnej Śmierci, zamiast pomagać poszkodowanym, toczył on kosztowne i w zasadzie bezsensowne wojny ze Szkocją i Francją. Żądania finansowe jakim musieli sprostać obywatele były ogromne, jednak Edward III zręcznie prowadził swoją politykę, a dochody państwa nie malały.

Jego wnuk, Ryszard II (Richard II), nie miał już tyle szczęścia. Został on królem po śmierci swojego dziadka w roku 1377, ponieważ jego ojciec, Czarny Książę, zmarł kilka miesięcy wcześniej. Ryszard II odziedziczył wszystkie problemy istniejące w społeczeństwie, jednak nie miał ani zdolności politycznych swojego dziadka, ani popularności ojca. Co więcej został królem mając zaledwie 11 lat, przez co w rzeczywistości państwem rządzili doradcy. W roku kiedy został królem, właśnie ci doradcy wprowadzili nowy podatek, który musieli płacić wszyscy, którzy ukończyli 15 lat. Dwa lata później, podatek został zwiększony i ludzie ponownie zapłacili.

Jednak w 1381 roku nastąpiła trzecia próba podniesienia opłat i tego ludność nie wytrzymała. Mieszkańcy Anglii Wschodniej (East Anglia) i hrabstwa Kent, dwóch najbogatszych w tamtym czasie regionów Anglii,  natychmiast przystąpili do rewolucji. Co może się wydawać dziwne, biedniejsze regiony północne i południowe nie sprzeciwiły się nowym podatkom. Wskazywałoby to na fakt, że w bogatszych rejonach ludność była bardziej świadoma swoich praw.

Nie tylko nowy podatek był głównym powodem rewolty. Właściciele ziemscy chcieli zmusić chłopów do zrezygnowania z przyjmowania płac, w zamian za przyjęcie od nich ziemi. Ci nie mogli się zgodzić na takie warunki. Jeden z liderów rewolucji, Wat Tyler, był pierwszą osobą, która nawoływała do równego i godnego traktowania biednych ludzi mieszkających w Anglii. Jednym z jego haseł było, że wszyscy jesteśmy równi przed Bogiem, natomiast ci najbiedniejsi są traktowani jak zwierzęta.

Rewolucja najbiedniejszych, zwana też The Peasants’ RevoltWat Tyler’s Rebellion lub Great Rising trwała tylko 4 tygodnie. W jej trakcie, walczący zajęli znaczną część Londynu. Nie tylko biedni z wiosek, ale też i miast przystąpili do walki. Kiedy Wat Tyler został zabity, król Ryszard II umiejętnie uciszył wzburzony tłum. Obiecał, że wszystkie zachcianki ludu zostaną spełnione i walki niemal natychmiast ustały.

Ryszard nie spełnił jednak ich oczekiwań, chociaż nie podniósł znienawidzonego podatku. Ogłosił za to hasło, że służącymi są i służącymi pozostaną („The serfs you are and serfs you shall remain”). Wszyscy przywódcy rebelii zostali schwytani i powieszeni.

QUESTIONS:

  1. When did the Black Prince die?
  2. How old was Richard II when he became a king?
  3. Who was supposed to pay the tax introduced in 1377?
  4. What happened in 1381 when the tax was risen again?
  5. Who was the leader of the poor?
  6. How was the revolt called?

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: